حزبيل كه مؤمن آل فرعون است ؛ وحبيب نجّار كه مؤمن آل يس است ؛ وعلي بن أبي طالب عليه السّلام كه از همه أفضل است « 1 » . وبه أسانيد بسيار ديگر از آن حضرت منقول است كه آن حضرت فرمود كه : سه كسند كه يك چشم بهم زدن به وحى خدا كافر نشدند : مؤمن آل يس ؛ وعلي بن أبي طالب عليه السّلام ؛ وآسيه زن فرعون « 2 » . به سند حسن منقول است كه از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدند كه : آيا مؤمن مبتلا به خوره وپيسى وأمثال اين بلاها مىشود ؟ فرمود كه : آيا بلا مىباشد مگر از براي مؤمن ؟ ! بدرستى كه مؤمن آل يس خوره داشت « 3 » . وبه روايت حسن ديگر فرمود : انگشتهايش به پشت دستهايش خشكيده بود گويا مىبينيم كه به همان دست اشاره بسوى قوم خود مىكرد وايشان را نصيحت مىكرد ومىگفت يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ، چون ديگر آمد كه ايشان را نصيحت كند أو را كشتند « 4 » . حق تعالى در جاى ديگر فرموده است وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَبِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ « 5 » « ويادآور آن وقت را كه وحى كردم بسوى حواريان عيسى - كه خواص أصحاب آن حضرت بودند - كه : ايمان بياوريد به من وبه رسول من - يعنى عيسى - ، گفتند : ايمان آورديم وگواه باش كه مسلمان ومنقاد شديم » . گفته‌اند كه : وحى بسوى ايشان بر زبان پيغمبران بود كه به ايشان از جانب خدا گفتند « 6 » . در حديث معتبر از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه : حق تعالى الهام كرد

--> ( 1 ) . مجمع البيان 4 / 421 ؛ ترجمة الامام على من تاريخ ابن عساكر 2 / 282 . ( 2 ) . خصال 174 ؛ الدر المنثور 5 / 262 ؛ تاريخ بغداد 14 / 155 . ( 3 ) . التمحيص 42 . ( 4 ) . كافى 2 / 254 ؛ مسكّن الفؤاد 114 . ( 5 ) . سورهء مائده : 111 . ( 6 ) . تفسير بيضاوى 1 / 466 ؛ تفسير روح المعاني 4 / 55 .